Visie

Inleiding

Enkele van onze kernbegrippen: Volledigheid, eenheid in verscheidenheid, een mens is pas mens als hij wordende is, als hij in ontwikkeling is.

Wij hebben de visie en overtuiging dat wanneer mensen zich inzetten voor mens en wereldwording de wereld er een beetje beter op kan worden. We maken dus de nood van de ander tot motief van ons handelen. Verder weten we dat een mens pas een mens is als hij in ontwikkeling is… een koe blijft heel haar leven lang een koe. Dit onderscheidt de mens van een dier omdat hij in ontwikkeling is of kan zijn.

Volledigheid, eenheid in verscheidenheid, alle aspecten van cultuur en maatschappij, zijn geheel of een beetje vertegenwoordigd zijn op onze site. (Zie de homepage).

Het menselijk bloed van 'drager van de erfelijkheid' naar  drager van het vrije ik':

Vroeger zorgden de mensen voor elkaar in familieverband of dorpsverband op basis van de erfelijkheidsstroom (bloedsbanden). Het was vanzelfsprekend. De gemeenschap ging ten koste van het individu. Door de individualisering, zorgt het individu meer voor zichzelf en ten koste van de gemeenschap. De vrucht hiervan is dat we vrije mensen zijn geworden, we behoren tot de eerste generaties die de eigen wijze weg gaan. We horen het nog vaak van ouders, grootouders of leerkrachten dat vroeger uw beroepskeuze werd bepaald door ouders, leerkrachten, pastoor of dorpsoudsten of anderen. We zijn vrij geworden… maar daardoor ook eenzaam… In die fase kunnen we beslissen om op basis van vrije keuzes met andere mensen een verbinding aan te gaan… voor korte of lange duur, nabij of veraf… een ideale plek voor zo’n relaties is een initiatief… een nog veel betere plek hiervoor is een initiatievendorp, zodat je niet beperkt wordt tot één werksituatie, doelgroep, etc.

Eenheid in verscheidenheid in plaats van Cartesiaans opdelen, een initiatievendorp...:

  • Waar de initiatieven als de organen in een gezond lichaam in synergie met elkaar samenwerken en een groter geheel vormen, waardoor de onderdelen (initiatieven) pas tot ontplooiïng en tot hun recht kunnen komen,
  • Als kritisch minimum = initiatievencluster = leefvoorwaarde voor de individuele initiatieven omdat ze op hun eentje niet in staat zijn lang stand te houden t.o.v. de omsingeling van hun omgeving, die veelal nog in het Cartesiaans paradigma functioneert
  • Zoals een mens een goed initiatief nodig heeft om verder mens te worden, zo heeft een initiatief een initiatievendorp nodig om zich als initiatief duurzaam te kunnen ontwikkelen.
  • Vroeger zorgde men (dorp) voor elkaar vanuit de vanzelfsprekendheid, de bloedsbanden (de gemeenschap ten koste van het individu). Dan zette de individualisering zich door, ikke voor mezelf, (individu ten koste van de gemeenschap ), dan zijn we nu vrij, maar wel eenzaam; en dan besluit je de ander te geven wat je van hem niet krijgt en/of de nood van de ander tot motief van het eigen handelen maken en/of heb je de behoefte aan anderen omdat die mij uit mijn eenzijdigheid verlossen en/of… besluit je om voor korte of lange termijn, nabij of wat verder af met mensen een stuk gemeenschappelijke weg af te leggen = vrij wilsbesluit van het ik. De setting van een initiatievendorp is daarvoor erg geschikt.
  • Een initiatievendorp kan een landingsbaan zijn waar mensen onder hun bovenleiding komen en dus gaan ervaren dat ze daar aan het doen zijn, waarvoor ze gekomen zijn.

Het initiatievendorp als bootje om in het nieuwe paradigma werkzaam te kunnen zijn en blijven

We zien dat eenzame kostbare initiatieven na enkele jaren of decennia opbranden. Ze zouden nog werkzaam moeten zijn, maar zijn omsingeld door een omgeving in het vorig paradigma waardoor ze uiteindelijk uitdoven. Door meerdere initiatieven in het nieuwe paradigma op één locatie met elkaar samen te brengen creëren we een kritisch minimum waardoor het mogelijk is om initiatieven individueel én samen duurzaam in de tijd door te laten groeien en evolueren.